Uit de losse pols

In mijn allereerste blog schreef ik er al over: creatief bezig zijn is ontzettend gezond voor je. Ik heb Potloodenpapier.com opgericht om te inspireren en mijn eigen werk en proces met jullie te delen. Vandaag wil ik het hebben over iets waar iedere creatieveling wel eens tegenaan loopt: de angst om fouten te maken. En over een tekening van een haas die eigenlijk helemaal niet op de planning stond.

​Het begon allemaal met een poging om een hondje na te tekenen uit het boek Huisdieren portretten met pastel (van Realisme in portret). Ik had alles klaargelegd en ging vol goede moed aan de slag. Maar soms wil het gewoon niet lukken. De opzet van het hondje ging de mist in, en omdat je pastel op een gegeven moment niet meer goed kunt uitgummen of herstellen, was het bovenste gedeelte van mijn vel eigenlijk al verpest.

​Normaal gesproken ben je dan misschien geneigd om het papier gefrustreerd in de prullenbak te gooien. Maar ik vond het zonde. Toevallig zat er bij de recente bestelling van het boek een bladwijzer met een prachtige afbeelding van een haas. Ik besloot het mislukte hondje te laten voor wat het was en op de rest van het papier met die haas te beginnen. En dit keer deed ik het anders: gewoon, uit de losse pols. Natuurlijk wel met de afbeelding op de bladwijzer naast mij. 

​Zonder me te verdiepen in de specifieke technieken of me druk te maken over de perfecte verhoudingen en kaders, begon ik te tekenen. Natuurlijk nam ik de ervaring die ik al heb wel mee, maar verder deed ik gewoon maar wat. Ik koos de kleuren puur op gevoel  wat best nog wel lastig was, en tekende zonder enige verwachting of druk.

​En het verrassende is: hij is best mooi geworden. Toch?

​Misschien klopt hij anatomisch niet voor de volle honderd procent en zijn niet alle verhoudingen perfect. Maar dat is juist oké. Soms is het zo bevrijdend om alle richtlijnen even los te laten en gewoon te kijken wat er uit je handen komt als er geen enkele druk achter zit. Natuurlijk kan het voor hetzelfde geld ook helemaal mislukken. Ik heb ook wel eens tekeningen gemaakt waar echt niets van klopte. Maar dat mag. Zelfs van die eerdere 'mislukte' probeersels leer je weer iets nieuws.

​Als ik niet had besloten om het gewoon te proberen, had ik het vel papier waarschijnlijk weggegooid en was deze tekening er nooit geweest. Op een gegeven moment dacht ik: klaar is klaar. Je blijft altijd wel dingen zien maar bij pastel is het ook gewoon zo dat het papier op gegeven moment verzadigd is. 

​De volgende keer dat een tekening of project dreigt te mislukken: gooi het niet meteen weg. Papier is nooit verspild. Wees niet bang om fouten te maken, want je kunt altijd opnieuw beginnen. En soms leidt iets wat compleet uit de losse pols ontstaat tot de mooiste verrassingen.